Omdat we nu een nieuwe fase van ons leven hier op aard zijn ingegaan, zullen we de site ook weer gaan gebruiken om iedereen op de hoogte te houden. Dus als jullie even niks meer gehoord hebben, kan je altijd de site checken.

Sinds half augustus 2008 zijn we allebei begonnen met werken bij de Hoop.
Stichting De Hoop is een instelling voor evangelische hulpverlening in Dordrecht. De Hoop biedt kinder-, jeugd- en volwassenzorg op het gebied van verslaving, psychosociale en psychiatrische problematiek. Ook heeft De Hoop preventieprojecten voor kinderen, tieners, jongeren en ouders.
Jeroen werkt als individuele-en groepsbegeleider op afdeling De Boei, waar een groep van ongeveer 18 mensen residentieel opgevangen worden, met een verslavingsachtergrond (alcohol, drugs, eetproblematiek, gokken).
Tineke werkt op de Deeltijd, waar mensen voor een aantal dagen in de week overdag langs komen voor behandeling.
We ervaren het als een voorrecht om in een organisatie mee te mogen en kunnen werken waarin God zo duidelijk centraal staat. Zonder Hem, zou de Hoop er niet staan en zou het werk niet doorgaan. Het is voor ons een enorm inspirerend werk. Een werk vol wonderen. Mensen die God leren kennen, mensen die genezen, mensen die léven. De organisatie is sinds het begin enorm gegroeid en doet dit nog steeds. Wonderlijk hoe God zijn plannen doorzet, door mensen heen! Check www.dehoop.org
We willen ons hier door God laten gebruiken. Het werk wordt van buitenaf en binnen gedragen door gebed. Doe je mee? Wil je het werk van De Hoop beter leren kennen, of bekend maken in je gemeente? Of sponseren? Of het magazine van De Hoop thuis krijgen? Let us know of stuur je vraag naar een van de contactadressen (zie site, bij ‘contact’).
We missen wel ons leven in Leuven en Belgie en dan vooral alle mensen waar we van houden. Het is niet makkelijk om op een andere plaats een ‘nieuw’ leven te beginnen, maar we voelen ons echt gedragen door God en dat is een enorme troost.
We hopen iedereen ook hier in Zwijndrecht/Dordrecht te kunnen verwelkomen!!
Love you,
Jerti